Ինչ տեղի ունեցավ, երբ դուք կանչեցիք

Այն, ինչ տեղի ունեցավ, ավելի մեծ է, քան դուք հիմա կարող եք տեսնել կամ հասկանալ, և միևնույն ժամանակ ավելի պարզ, քան կսպասեիք։ Փրկությունը գործընթաց չէ, որ դուք ավարտում եք, ոչ էլ վարձատրություն, որ վաստակում եք. այն Անձ է, որին դուք ընդունում եք։ Նա, ում դուք կանչեցիք, մեռավ խաչի վրա ձեր մեղքերի համար և լիովին ավարտեց փրկագնման գործը։ Նա թաղվեց և երրորդ օրը հարություն առավ մեռելներից, և հարության մեջ Նա դարձավ կենդանարար Հոգի։ Ուստի այն պահին, երբ դուք կանչեցիք Նրա անունը, Նա Ինքն Իրեն փչեց ձեր մեջ (Հվհ 20:22). կենդանի Տեր Հիսուսը մտավ ձեր հոգու մեջ։ Ահա թե ինչ տեղի ունեցավ հենց նոր. ոչ թե ծես, այլ Անձ, որ ներս մտավ։ Այժմ շարունակեք կանչել Նրա անունը, և Նա կդառնա ձեր կյանքը և ձեր ամեն ինչը։

Այս հարցին լիովին պատասխանելու համար մի ամբողջ կյանք է պետք։ Մտածեք Սողոս Տարսոնացու մասին։ Դամասկոսի ճանապարհին նա հետապնդում էր բոլոր նրանց, ովքեր կանչում էին Տեր Հիսուսի անունը — հենց այն, ինչ դուք հենց նոր արեցիք։ Հանկարծ երկնքից մի լույս փայլատակեց, և Սողոսը գետին ընկավ։ Կուրացած և ջախջախված՝ նա տվեց իր կյանքի ամենակարևոր հարցը. «Ո՞վ ես, Տե՛ր»։ Պատասխանն ընդմիշտ փոխեց նրա կյանքը. «Ես Հիսուսն եմ, ում դու հալածում ես»։ Ուշադիր նայեք Նրա պատասխանին։ Սողոսը բռնում էր տղամարդկանց ու կանանց երկրի վրա, սակայն Տերը երկնքում ասաց՝ Ինձ հալածում ես։ Նա այնպես էր միացրել Իրեն բոլոր նրանց, ովքեր կանչում են Իր անունը, որ նրանց դիպչելը նշանակում էր Իրեն դիպչել։ Սա դարձավ այն տեսիլը, որը ղեկավարեց Պողոսի ողջ հետագա կյանքը. Քրիստոսը և բոլոր նրանք, ովքեր կանչում են Նրան, միացած են մեկի մեջ. Նա ապրում է նրանց մեջ, իսկ նրանք միասին Նրա Մարմինն են երկրի վրա։ «Ես այդ երկնային տեսիլին անհնազանդ չեղա», — ասաց նա հետագայում մի արքայի (Գրծ 26:19)։ Ահա թե ով է Տեր Հիսուսը. Ամենակարող Աստվածը, հավիտենական Արարիչը, ով մարդ դարձավ, մեռավ և հարություն առավ, և ով այժմ ապրում է բոլոր նրանց մեջ, ովքեր կանչում են Նրան։ Ուստի Նրան ճանաչել՝ նշանակում է ճանաչել ոչ թե ձեզնից շատ վեր գտնվող մի հեռավոր Աստծու, այլ այն Աստծուն, ով եկել է ապրելու Իր ժողովրդի մեջ, և այժմ՝ ձեր մեջ։ Եվ քանի որ Նա այսօր կենդանի է, Նա լսում և պատասխանում է հենց այն պահին, երբ դուք աղաղակում եք. «Տե՜ր Հիսուս»։

Երկու բան՝ միաժամանակ։ Ձեր մեղքերը վերացել են։ Դուք Աստծու արդար դատաստանի տակ էիք՝ «մեղքի վարձքը մահ է» (Հռմ 6:23), բայց այն պահին, երբ դուք կանչեցիք, այդ դատաստանը վերացավ. այժմ դուք նա եք, ով «մահից կյանքի մեջ է անցել» (Հվհ 5:24)։ Եվ ապա ավելի մեծ հրաշքը. ձեզ տրվեց Աստծու սեփական կյանքը։ Դուք վերստին ծնվեցիք. Նրա Հոգին մտավ ձեր հոգու մեջ, և դուք Աստծու զավակ դարձաք (Հվհ 3:6; Հռմ 10:9)։ Այժմ դուք կարող եք հավիտենական Աստծուն ձեր Հայրը կոչել, որովհետև դուք իսկապես Նրա զավակն եք։ Նա վերացրեց այն մեղքը, որը դուք երբեք չպետք է կրեիք, և ձեզ տվեց հենց այն կյանքը, որի համար ստեղծվել էիք։

Այն ամենը, ինչ ամենակարևորն է։ Մինչ այժմ ձեր հոգին՝ ձեր էության ամենախոր մասը, Աստծու համար ստեղծված մասը, դատարկ էր ու խավար։ Այժմ Նա ապրում է այնտեղ. դուք միացած եք Նրան որպես մեկ հոգի, նոր ստեղծագործություն (Ա Կրթ 6:17; Բ Կրթ 5:17)։ Ահա թե ինչու ինչ-որ բան արդեն այլ կերպ է զգացվում. ձեր մի մասը, որը քնած էր, հանկարծ արթնացել է։ Դուք կարող եք սկսել զգալ Նրան՝ մի հանդարտ ուրախությամբ և խաղաղությամբ, որոնք ձեր սեփական ջանքից չեն եկել (Հռմ 8:16)։ Եթե դա թույլ է զգացվում, մի՛ անհանգստացեք. այն իրական է և աճում է։

Շարունակեք այնպես, ինչպես սկսեցիք. «Ինչպես ընդունեցիք Քրիստոսին՝ Հիսուս Տիրոջը, այդպես Նրա մեջ քայլեցեք» (Կղս 2:6)։ Գլխավորը պարզ է. շարունակեք կանչել Նրա անունը և օրվա ընթացքում խոսեք Նրա հետ, ինչպես կխոսեիք ընկերոջ հետ։ Ձեզ երկար կամ առանձնահատուկ աղոթքներ պետք չեն. պարզապես անկեղծ եղեք Նրա հետ. «նույնն է բոլորի Տերը, ով հարուստ է բոլոր նրանց համար, ովքեր կանչում են Իրեն» (Հռմ 10:12)՝ ամեն վայրում և ամեն իրավիճակում։ Նա ձեր շնչառությունից էլ մոտ է, և որքան շարունակեք դառնալ Նրան, այնքան Նա ավելի ու ավելի կդառնա ձեր բուն կյանքը։

Այո՛, բայց ոչ թե ավելի շատ ջանալով։ Երբ դուք կանչեցիք, դուք ստացաք Աստծու կյանքը՝ Նրա սեփական կյանքը, որը կրում է Նրա բուն բնությունը։ Մտածեք սերմի մասին. այն ամենը, ինչ ծառը լինելու է, արդեն նրա մեջ է, և աճելով այն ինքն է արտադրում այդ ծառը՝ բնականորեն, առանց ջանքի։ Նույն կերպ, երբ Աստծու կյանքն աճում է ձեր մեջ, այն ինքնաբերաբար ձեզ նման է դարձնում ձեր Հորը՝ նման Նրան կյանքով, բնությամբ և ապրելակերպով։ Եվ սա դեռ ամենը չէ։ Առայժմ Նա ապրում է ձեր հոգում, բայց ձեր սիրտն էլ է ստեղծվել Նրա տունը լինելու համար։ Այժմ Նա փափագում է Իր տունը հաստատել այնտեղ (Եփս 3:17)՝ բնակվելով նրա ամեն մի սենյակում՝ ձեր մտքերում, ձեր զգացմունքներում, ձեր ընտրություններում, մինչև որ այն, ինչ տագնապած էր ու անհանգիստ, դառնա «կյանք և խաղաղություն» (Հռմ 8:6)։ Սա է նորմալ քրիստոնեական կյանքը. ձեր մեջ ամեն իրական փոփոխություն ձեր մեջ աճող Նրա կյանքի պտուղն է՝ Նրա գործը, ոչ թե ձերը։ Նա եկավ ձեզ Ինքն Իրեն տալու, «որպեսզի նրանք կյանք ունենան և առատապես ունենան» (Հվհ 10:10)։

Ձեզ տրվել է փրկության ուրախությունը՝ այն ուրախությունը, որ գիտեք՝ ձեր մեղքերը վերացել են, և Ինքն Աստված այժմ ապրում է ձեր մեջ։ Փրկությունն ինքը երբեք չի կարող կորչել. այն հենված է Աստծու վրա՝ ժայռի պես ամուր։ Բայց նրա ուրախությունն ավելի շուտ նման է քնքուշ ծաղկի, որին ամենաթեթև քամին էլ հեշտությամբ վնասում է, ուստի այն ձեր հոգածության կարիքն ունի։ Երբ այն աղոտանում է, իսկ երբեմն այդպես կլինի, այս չորս բաները վերադարձնում են այն.

• Խոստովանե՛ք։ Երբ մեղանչեք, անմիջապես խոստովանեք դա Տիրոջը. Նա ներում է ու մաքրում, և ամպը ցրվում է։ (Ա Հվհ 1:9; Սղմ 32:1-5)
• Ընդունե՛ք Խոսքը։ Աստվածաշունչը ձեր կերակուրն է, ուստի ոչ միայն ուսումնասիրեք այն, այլև սնվեք դրանով։ Ամեն օր մի փոքր վերցրեք և թույլ տվեք, որ այն սնուցի ձեզ. Տիրոջ սեփական խոսքերը «հոգի են և կյանք են» (Հվհ 6:63)։ Սկսեք Հովհաննեսի Ավետարանից։ (Ա Պտ 2:2)
• Աղոթե՛ք։ Ձեր սեփական խոսքերով թափեք ձեր սիրտը Նրա առջև և շարունակեք կանչել՝ «Օ՜, Տե՜ր Հիսուս». իսկական աղոթքն ազատ է արձակում Նրա ուրախությունը։ (Հվհ 16:24)
• Մի՛ գնացեք մենակ։ Քայլեք նրանց հետ, ովքեր մաքուր սրտից կանչում են Տիրոջը. ամենաքաղցր ուրախությունը Նրան միասին վայելելն է։ (Բ Տմթ 2:22; Ա Հվհ 1:3-4)

Ձեզ երբեք երկար կամ պերճ աղոթքներ պետք չեն։ Ասեք սրանք բարձրաձայն.

• Իմանալու համար, որ դուք Նրանն եք. «Տե՛ր Հիսուս, շնորհակալ եմ Քեզ, Դու փրկեցիր ինձ»։ · «Տե՛ր Հիսուս, Դու իմ մեջ ես, և ես Քոնն եմ»։
• Նրա ուրախության մեջ մնալու համար. «Օ՜, Տե՜ր Հիսուս» (ամեն ժամանակ, ամենուր) · «Տե՛ր, մաքրի՛ր ինձ և պահի՛ր ինձ Քեզ մոտ»։ · «Տե՛ր Հիսուս, ես սիրում եմ Քեզ, նորից լցրո՛ւ ինձ»։